• Grafika zdjęcie główne góra strony
  • Grafika zdjęcie główne góra strony

Wniesiono kasację na niekorzyść sprawcy zabójstwa

Wyrokiem z dnia 20 marca 2019r. Sąd Okręgowy w Legnicy  uznał Marcina M. za winnego dokonania zabójstwa z zamiarem bezpośrednim niepełnosprawnego mężczyzny, poprzez przewrócenie na chodnik, a następnie wielokrotne kopanie go po całym ciele nogami obutymi w ciężkie obuwie oraz deptanie po nim w obrębie głowy i klatki piersiowej, co spowodowało rozległe obrażenia zewnętrzne i wewnętrzne w obrębie klatki piersiowej i twarzoczaszki, a także pękniecie wątroby  i gwałtowną śmierć pokrzywdzonego,  za co Sąd wymierzył oskarżonemu karę 25 lat pozbawienia wolności, a nadto wyznaczył oskarżonemu surowsze ograniczenie do skorzystania z warunkowego przedterminowego zwolnienia i orzekł, że będzie in mógł ubiegać się o nie po odbiciu nie mniej niż 20 lat z orzeczonej kary 25 lat pozbawienia wolności.

Apelację od powyższego wyroku złożył m. in. złożył prokurator. Zarzucił orzeczeniu rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu za popełnienie zbrodni zabójstwa, domagając się orzeczenia wobec Marcina M. kary dożywotniego pozbawienia wolności

Po rozpoznaniu środka odwoławczego Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 17 lipca 2019r. sygn. II AKa 221/19 zmienił orzeczenie Sądu I instancji w ten sposób, że określił, iż orzeczoną karę pozbawienia wolności oskarżony powinien odbywać w systemie terapeutycznym, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się Prokurator Regionalny we Wrocławiu i wystąpił do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego o wywiedzenie kasacji na niekorzyść Marcina M. W skierowanym wniosku wskazał, że orzeczenie w stosunku do oskarżonego kary 25 lat pozbawienia za popełnienie czynu stanowiącego zbrodnię jest niesłuszne, albowiem jest ona rażąco łagodna, niewspółmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, niedostatecznie uwzględnia okoliczności obciążające oskarżonego i nie spełnia celów stawianych jej w ramach prewencji ogólnej i szczególnej.

Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny podzielił stanowisko przedstawione przez Prokuratora Regionalnego we Wrocławiu. Działając z jego upoważnienia, kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lipca 2019r. sygn. II AKa 221/19 Sądu Najwyższego złożył prokurator Robert Hernand - Zastępca Prokuratora Generalnego. W uzasadnieniu złożonego środka wskazał m. in., że sąd nadał zbyt duże znaczenie okolicznościom łagodzącym i nie docenił okoliczności obciążających sprawcę zbrodni w postaci wieloletniego uzależnienia od środków psychoaktywnych, braku stabilizacji życiowej, demoralizacji. Podkreślił, że Marcin M. działał wyjątkowo brutalnie, bezwzględnie i okrutnie, bez jakiegokolwiek powodu, wobec osoby w zaawansowanym wieku, upośledzonej i nieporadnej, kierując się motywacją w postaci dezaprobaty dla wyrazu twarzy i wyglądu pokrzywdzonego,  która zasługuje na szczególne potępienie.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu w postępowaniu odwoławczym.